Lesarbrev til KK: Det trengst eit nytt parti!

Eg har skrive eit lesarbrev til Klassekampen, reknar med det kjem på i løpet av eit par dagar (på trykk 14.02.07).

Sentralstyret i AKP og landsstyret i RV gjekk i helga til det store skritt å anbefala partia sine å laga eit nytt parti, og dermed avslutta AKP og RV. RU vil vera ungdomsorganisasjonen til det nye partiet. Som fleire artiklar har vist, både i Klassekampen og andre stader, så er dei fleste nøgde med helga.

Me vil laga eit nytt parti av to grunner. 1: Usemjene som gjorde at det på 90-talet blei to parti har stilna, og me er samde om så mykje at me ser me har alt å vinna på å samla oss. 2: Me har enorme oppgaver. Me revolusjonære treng å stå samla, og bruka krefter på å få fleire av dei andre som ser at noko må gjerast til å samordna innsatsen. Saman er me sterkare

I Noreg i dag trengst det eit revolusjonært parti som ikkje inngår kompromiss når det gjeld kutt i velferd, og som ikkje vil senda soldatar for å stø USA sine imperialistiske krigar. For å vinna fram må dette vera eit kvinneparti og eit arbeidarparti fordi kvinnene er den største delen av arbeidarklassa, og fordi det er arbeidarklassa som først og fremst kjenner åtaka på kroppen og dimed kan slost dei tilbake. Me treng eit parti som både deltar i sjukehusaksjonar, i aksjonar for å forsvara AFP og mot kutt i pensjon, og i demonstrasjonar mot norske soldatar i Afghanistan, og som også kan ta desse kampane inn i kommunestyre og storting. På alle desse områda har regjeringspartiet SV svikta.

For å vere eit kvinne- og arbeidarparti er det viktig å kunne reise kamp for velferd og mot sosial dumping. Difor er det viktig at folk som kjempar på desse områda blir med i partiet og er med å utforme partiet sin politikk. Me har allereie med mange, men treng endå fleire hjelpe- og sjukepleiarar, lærarar, sosionomar, førskulelærarar, assistentar, folk som jobbar innan industri, bygg- og anlegg, transport og på kontor til å bli med i det nye partiet!

Prosessen som har pågått eit par år no, der RV, AKP og RU har diskutert å laga eit nytt parti saman, har gjort at me har lært kvarandre betre å kjenna. Me ynskjer eit parti som tar med seg dei gode sidene ved AKP, RV og RU. Me ynskjer eit parti som er lett å bli med i, men som legg til rette for, og inspirerer til aktivitet i lokale arbeidsfellesskap. Me har framleis ei klår analyse av kapitalismen, og ser at den globaliserte marknadsliberalismen og imperialismen fører til utbytting og krig. Me vil ha ein sosialistisk revolusjon og har som mål det klasselause samfunnet, kommunismen.

Grunnlaget me la i helga, som blir lagt fram på stiftingslandsmøtet 10.-11. mars, er berre første skritt. Me treng innspel og hjelp frå andre for å bli noko nytt, så bli med!

Det nye partiet i media

Det nye partiet har kome mykje i media i det siste! Avisene forskutterar den interne demokratiske behanldinga til RV og AKP, landsmøta i partia må ta stilling til om dei ynskjer det nye partiet før me er sikre på om det blir noko av. Men leiingane (landsstyra/sentralstyra) i både RV, AKP og RU meiner grunnlaget me bestemte i helga er eit veldig bra grunnlag for det nye partiet, så me håpar jo det blir noko av, og stiftingslandsmøtet er planlagt til 11.-12. mars!

Det har vore fleire saker i Dagsavisen om det nye partiet. I dag var det eit intervju med RU-leiaren Mimir Kristjansson: Hallo, Solidaritet: «Solidaritet» blir etter alt å dømme navnet på det nye partiet som skal oppstå fra asken etter RV og AKP. Partiet sikter seg inn mot velgerne på venstresiden i Arbeiderpartiet og LO. For ordens skyld må eg sei at me ikkje har bestemt namn på det nye partiet enno, men Solidaritet er eit av forslaga. I går (05. februar) var det to saker: Samlet seg til venstre: Under helgens landsstyremøte i Oslo ble RV og AKP offisielt samlet til ett parti, selv om det måtte en del krangling til for å komme dit. Ingen «væpna revolusjon»: Et nytt parti utgått av RV og AKP går ikke inn for væpnet revolusjon. Det kommer fram i partiets ferske programutkast.

Også Klassekampen har fulgt saka, dei starta 24. januar: RV-lederen vil lede nytt parti: Dagens RV-leder Torstein Dahle er innstilt til leder for det sammenslåtte RV/AKP. Han får dagens AKP-leder Ingrid Baltzersen som nestleder. – Dette roper ikke akkurat fornyelse, sier valgforsker. Dei fortsette 26. januar med Rød samling i det blå: Strid om partiprogrammet kan blokkere samlingsprosessen mellom AKP og RV. AKP krever det partiet kaller et reelt kompromiss. Men etter helga hadde dei ein meir positiv artikkel (6. februar): Går til valg på nytt program: Programkomiteen for det nye venstrepartiet har levert forslag til partiprogram. Hvis RV og AKP godtar det, er sammenslåingen i mål.

Lokalavisene har også tatt saka. Rogalands Avis har vinkla det lokalt sidan eg er siddis (28. januar): I kommunistledelsen: Stavanger-jenta Ingrid Baltzersen er innstilt som nestleder i det nye fusjonspartiet RV/AKP. Dei har også fått med seg at dei har planlagt å stilla mange damer på topp på kommunestyrelista vår i Stavanger, det trur eg blir kult!

Telemarksavisa har mykje å skriva om, Ana Lopez som er tenkt å bli nestleiar i det nye partiet kjem frå Bamble, og Torstein Dahle har visst også røtter i Telemark. 25. januar: Telemarkinger på topp i nytt parti: BAMBLE: AKP, RV og Rød Ungdom vil gå sammen i et nytt parti på ytre venstre fløy. RV-leder Torstein Dahle, som opprinnelig er fra Skien, er innstilt som leder, mens Ana Taylor Lopez (RV) fra Bamble er innstilt som en av de to nestlederne. Dei følger opp 05. februar: «Nytt parti» har eksistert i 12 år: NOTODDEN: 11. mars skal RV og AKP stifte et nytt parti på nasjonalt plan. På Notodden har valgsamarbeidet mellom SV, RV og de partiløse eksistert i 12 år gjennom Solidaritetslista. Ana Lopez har også eit kjempefint lesarbrev i Telemarksavisa 03. februar: Å skape et nytt parti: Jeg har vært engasjert og aktivt i Rød Valgallianse, (RV), siden jeg kunne mine «første ord» på norsk. RV går nå inn i en avgjørende fase i arbeidet for å skape et nytt, rødt parti.

Saka er ei lokal sak for Bergens Tidende også sidan Torstein faktisk bur i Bergen (24. januar): Dahle skal lede nye RV: Torstein Dahle blir leder for det nye partiet når RV og AKP slår seg sammen 11. mars.

Trondheimskonferansen, AFP, AKP.no

I helga var eg på Trondheimskonferansen, kjempeflott arrangement. Rundt 500 folk frå grunnplanet i fagrørsla diskuterte pensjonsreformen og AFP, valkampen, arbeidsliv og helse, NAV, internasjonal solidaritet, tenestedirektivet og mykje meir. Innleiingane vil bli lagt ut fortløpande hos LO i Trondheim (dokument og foredrag fra Trondheimskonferansen). Det blei vedteke mange gode fråsegner frå konferansen, dei er det berre å spre.

Ei veldig viktig sak på konferansen var kampen for å forsvara pensjonen, spesielt AFP. Dette er ei av dei nyttige tinga med konferansen, han er ein arbeidsverkstad der ein kan utvikla kampanjer og diskutera kva som er lurt å gjera, ikkje berre vedta gode fråsegner eller program. Klubben på Aker Værdal har teke initiativ til kampanje for AFP, fordi dei såg at berre tre prosent sto i jobb til dei var 67 år, resten gjekk av på AFP eller blei uføre. Dei har laga ei ny nettside, forsvarAFP.no, der det er masse godt bakgrunnsmateriale. Det blir planlagt kampdag for AFP fredag 11. mai.

Ellers blei det delt ut AKP.no på konferansen, eg har som vanleg (for andre gang altså ) skrive leiarteigen, om forsøk med sekstimarsdagen? (spørsmålsteiknet er fordi forsøka ikkje er skikkelege forsøk med sekstimarsdagen, regjeringa set av pengar til betalt deltid for eldre i staden for skikkelege forsøk). Det er eit godt nummer med mykje fagleg stoff, du kan lesa heile nummeret her. Og sjølvsagt er det berre å sei i frå, så får du papirutgåva gratis i posten kvar månad.

Så det er berre å halda av siste helga i januar 2008, då er neste trondheimskonferanse! Og for oss damene er det fleire sjansar til å gå på viktige, gode faglege konferansar, nemleg kvinner på tvers 22.-23. september i år i Oslo.

Kinsey - too darn hot

Her om dagen såg eg filmen Kinsey som handlar om ein av pionerane innanfor forskning på seksualiteten til menneska, Alfred Kinsey (1894-1956). Filmen var ok, men fokuserte mest på livet hans og personlegheiten hans. Det er forsåvidt greit, men forskarar flest er jo sære og vanskelege å leva med, og forskninga hans var jo uansett banebrytande sjølv om ein ikkje likar han. Eg synst han virka triveleg, men han hadde ei litt uheldig samanblanding av liv og forskning i følgje filmen i alle fall.

Filmen gav ei truverdig forklaring på kvifor Kinsey starta forskninga si på menneskeleg seksualitet, og eit skremmande bilete av korleis samfunnet såg på seksualitet på begynnelsen av forrige århundret. Kinsey var biolog, og forska på galleveps, men blei spurt om råd frå studentar om andre ting. I samtalar med studentar skjønte Kinsey at studentane hadde utruleg mange fordommar og spørsmål, og at svara på kva som var normalt berre blei ”Eg veit ikkje” fordi det ikkje fanst forskning på det. I filmen var det spørsmål og påstandar som:
- kan kvinna bli steril viss ho får orgasme av munnsex ?
- mastrubasjon kan føra til diverse sjukdommar
- stimulering med fingre eller munn kan føra til sjukdommar/er umoralsk

Kinsey starta i filmen kurs for nye ektepar, sånn at dei lærte meir om seksualitet og fekk avkrefta ein del av fordommane sine. Ugifte fekk sjølvsagt ikkje bli med på kursa. Han starta med spørreundersøkingar hos studentane, og fann ut at dei hadde ein heilt annan praksis i forhold til før- og uteomekteskapeleg sex, homoseksuelle erfaringar og mastrubasjon enn det samfunnet rekna med.

Rockefeller-stiftinga gav Kinsey-instituttet støtte til å spørra eit stort antal folk, som resulterte i rapportane Sexual Behavior in the Human Male (194 og Sexual Behavior in the Human Female (1953). Rapportane var viktige både i forhold til metode og i forhold til resultata. Spørsmålsstillinga har mykje å seie for resultatet. Kinsey opererte mellom anna med ein flytande skala mellom homoseksualitet og heteroseksualitet der 0 er utelukkande heteroseksuell og 6 er utelukkande homoseksuell på det tidspunktet informanten blir spurt. Han stilte også spørsmål som folk nok ikkje hadde svart på før, rundt dei tema eg har nemnt før.

Kinsey sin rapport er deskriptiv og legg ikkje nokon normer for kva som er ynskjeleg eller naturleg. Han seier berre at alle desse praksisane finst. Men resultata provoserte, og er framleis viktige, også i for seksualpolitikk i dag. Eg hugsar sjølv då eg oppdaga resultata som viser at dei fleste befinn seg på ein flytande skala mellom heteroseksuell og homoseksuell, i staden for at ein har to separate kategoriar. Dette provoserer både kristenfundamentalistar som meiner at rapporten oppfordrar til homoseksualitet, men også dei som meiner at homofili er noko heilt anna enn heterofili og at det ikkje finst fleire kategoriar/ikkje burde finnast kategoriar (j.f. queer-teori).

Ein bør vera forsiktig med å trekka konklusjonar om kva som er ”normalen” eller korleis ting ”bør” vera ut frå resultata frå Kinsey. Det å sei at homoseksualitet er like greitt som heteroseksualitet eller at mastrubasjon ikkje er skadeleg men heller ba er ikkje noko ein kan finna ut av statistikk, men noko ein kan ta stilling til. Difor er seksualpolitikk politikk om kva ein trur er bra for folk, og ikkje berre å telja kven som gjer kva.

Som ein liten kuriositet til slutt: Kinsey blei veldig omdiskutert då rapportane kom ut, og er mellom anna nevnt i ein song av Cole Porter: Too darn hot (194 .

Buru-kvartetten (+ nytt parti)

Eg har skrive to bokmeldingar i Rødt! om Buru-kvartetten, fire fantastiske romanar. Eg limer inn den siste her, som handlar om bok 1. Den første bokmeldinga som handlar om alle fire bøkene finn du her.

Bokomtale

Buru-kvartetten, bok 1

ved Ingrid Baltzersen

Rødt! nr 4, 2006

Pramoedya Ananta Toer: Menneskenes jord (bok nr 1 i Burukvartetten), Pax forlag, 2003

---

Pramoedya Ananta Toer bruka historiene i Buru-kvartetten for at han og medfangane skulle overleva fangenskapet på øya Buru i Indonesia, der han sat frå 1965–77. Diktaturet til Suharto fengsla Toer utan grunngjeving, men målet var likevel klart, gjennom heile fangenskapet forsøkte dei å kvela den kreative hjernen hans. Og forholda var endå verre enn under nederlendarane; då han sat i fengsel i 1947–49, fekk han i alle fall skriva. Det nykoloniale regimet til Suharto brente notatane hans.Menneskenes jord blei utgitt først i 1980, og toppa bestseljarlistene. I 1981 blei bøkene forbodne, og Toer blei skulda for å “spre marxist-leninistiske idear”. Problemet var nok at skildringane av kolonistyret i Buru-kvartetten kan sjåast på som ein allegori over styret til Suharto.

Handlinga i Menneskenes jord startar i 1898, den dagen dronning Wilhelmina av Nederland blei krona. Kontrasten set stemninga i boka, hovudpersonen Minke er av javanesisk adelsslekt, men blir mobba av skulekameratane fordi han ikkje har europeisk blod. Den jamngamle nykrona dronninga blir dronning også over dei store koloniane.

Romanen er bygd opp rundt ei stor kjærleikshistorie. Minke blir forelska i Annelis Mellema, som er halvt nederlandsk. Mor hennar er ikkje gift med far hennar, ho er innfødt og konkubine. Likevel har ho kunnskap om mykje, ter seg avslappa, og driv selskapet til herr Mellema aleine, og Minke blir sjokkert og fascinert over at ho ikkje ter seg som rolla hennar tilseier.

Minke har vore interessert i modernisering, både teknologisk og politisk. Gjennom møtet med denne familien blir Minke også engasjert i forholda til fattigfolk. Ei av desse skjebnane er livet til Njai Ontosoroh, mor til Annelis. Njai blei seld av faren sin som konkubine til fabrikkdirektøren herr Mellema då ho var 14, mot 25 gylden og eit løfte om at faren skulle bli kasserar på fabrikken. Historia om Njai Ontosoroh blir den første han publiserer.

Skrivinga til Minke gjev han etter kvart problem med kolonistyret, som ikkje likar å bli utfordra, sjølv i litterære formar. Den nye familien hans får problem på grunn av det nederlandske rettssystemet, som ikkje gjev Njai Ontosoroh og ungane hennar nokon arverettar, sidan dei ikkje er gift og ikkje er europearar. Kampen om eigedommane deira, og etter kvart sjølve livet deira, er ei spanande forteljing som viser korleis kolonistyret bruka og kasta dei innfødde, og dei som ikkje var reinrasa europearar. I denne boka kjempar Minke aleine, med hjelp frå nokre få gode venner. I dei neste bøkene oppdagar han det nye våpenet som heiter organisering.

-

Eg skreiv forresten også opninga til Rødt! nr. 4 2006, om Nytt parti.

demokrati i Midtausten + motstand er rettferdig

Eg har saman med Lars Akerhaug laga eit studiehefte for RV om demokrati i Midtuasten. Finn heile heftet her. Heftet handlar først og fremst om Egypt og Libanon, begge plassane har det skjedd mykje spanande dei siste åra. Viktige artiklar i heftet er:

- Demokrati i Midt-Austen? av Ingrid Baltzersen
- Med islamister for demokrati? av Lars Akerhaug
- Slutt på silkehanskene av Lars Akerhaug
- Islamistar på frammarsj (Intervju med Bjørn Olav Utvik) av Ingrid Baltzersen
- Hizballah og libanesisk politikk av Lars Akerhaug
- Hizballah og opprettelsen av en parallell stat av Kai Kverme

Ein annan ting, sidan eg har blitt leiar i AKP har eg begynt å skriva leiarteigen i avisa AKP.no. Sist skreiv eg om motstand, og konklusjonen min er: “Palestinarane har rett til å styra seg sjølv, og dei har rett til sitt eige land. Israel okkuperer landet til palestinarane. Den einaste måten å få slutt på okkupasjonen er gjennom motstand, både ikkje-valdeleg og militær. Motstand er rettferdig!” Les heile leiarteigen her.

Eg skreiv også artikkelen “nei til forskjellsbehandling” som fulgte opp saka om 21-årsgrense for ekteskap for innvandrarar, det er ikkje noko nytt der i forhold til andre ting eg har lagt ut om saka. Men resten av nummer 10 2006 er verdt å lesa, du finn heile her.

Fred på jord

Me har alle våre juletradisjonar. Min familie sin joletradisjon er å pynta juletreet litle jolaftan, og deretter spela plata “På steingrunn” (1973) med tekstar av Rudolf Nilsen. Det er tre tekstar der som handlar om jul: “Mesteren”, “Arbeidsløs jul” og den eg likar best og som framleis er svært aktuell (det er forsåvidt alle tekstane nesten):

Fred på jord
Så blev det da jul som det gjør hvert år,
og julefest holdtes i hver en gård
så langt som den hellige kristenhet når.

Og ribbe og surkål og øl og dram
man åt og drakk for å ære ham
som fødtes i armod og døde i skam.

Og prestene gjentok de eldgamle ting.
Men noe var nytt. For med radio kring
blev talene sendt — som på engleving!

I eteren bruste velsignede ord
som dengang da byrdene hørte et kor
der sang det utrolige: Fred på jord!

Fabrikkherren likte det bibelsted
og tenkte på hvordan slå lønnen ned
og likevel sikre sig arbeidsfred?

Politichefen syntes det også var godt,
og gudskjelov hadde han nylig slått
et oprør til jord og bragt statsskuten flott.

Rebellene satt nu bak lås og slå
og hadde det fredfullt og ventet på
den dødsdom de alle var viss på å få.

Og forsvarsministeren følte sig vel
som aldri tilforn noen julekveld.
Hans virke for freden var kronet med hell.

For fredsgarantien er vebnet makt.
Og den skulde ingen få ødelagt
med vennskapstraktat eller avrustningspakt!

Og utenriks-statsråden var også glad
at freden var innført så fort og bra
i Samoa og Nicaragua.

De innfødte truet med litt av hvert,
men heldigvis hadde en giftgass-ekspert
til advarsel gitt dem en kraftig snert.

Hver eneste sjel i vår kristenhet
blev løftet på bølger av kjærlighet!
For fred er det beste — som alle vet.

Men alle de drepte på ærens mark
de utstøtte bare et uhørlig hark,
og hemmelig gav de hverandre et spark.

Under Arc de Triomphe lå en ukjent soldat.
Han snudde sig ikke. Han var vel for lat.
Og hadde så ofte hørt lignende prat.

Og med denne flotte teksten vil eg ynskja alle ei god og fredfull jolefeiring!

lesarbrev om Karita Bekkemellem og abort

Lite provoserer meg så mykje som når nokon utfordrar abortretten, difor sendte eg dette lesarbrevet til MOM-spalta i Dagsavisen.

Abort – ein kvinnerett!

Karita Bekkemellem har fått mykje peppar fordi ho har sagt at ho kunne ha bruka den retten ho har det er å ta abort. Det er absurd at nokon grunner til å ta abort blir rekna som gyldige, mens andre ikkje blir det, når ein faktisk har ein allmenn rett. Som Dagfinn Høybråten uttaler: ”Det er alvorlig når landets Barneminister uttaler seg på en slik uklok og sårende måte. Enda verre er det faktum at vi har en lovgivning som lar kvinnen stå alene med slike avgjørelser som barneministeren hypotetisk ble stilt overfor.” (KRF si nettside)

At kvinner kan bestemma over sin eigen kropp og seksualitet har vore sentralt for likestillinga i Noreg. Det at kvinna kan planlegga barnefødslar i forhold til om det passar i livssituasjonen ho er i er ein viktig del av dette. Om ein orkar å fostra ein unge som har kromosomfeil eller er alvorleg sjuk er ei vurdering kvinna må få ta sjølv, på linje med om ho til dømes vil ta abort fordi ho ikkje har ein partnar, at ho ikkje har lyst på fleire ungar enn det ho har, eller at ho ikkje har lyst på unge generelt. Debatten no, der ein vurderer om grunnen for abort er verdig eller ikkje verdig, leder i retning av nemnd-systemet me hadde i Noreg før abortlova kom i 1978. Dette systemet førte til frykt blant kvinner fordi det var nokon andre enn dei sjølv som bestemte framtida deira, og er noko me burde vera langt forbi. Den beste til å vurdera om ein skal ta abort eller ikkje er kvinna sjølv. Eg vil at alle ungar skal vera ynskja ungar, og vil oppmoda til støtte av abortlova og Karita Bekkemellem i denne saka!

høyringsuttalelse om tvangsekteskap

Eg og Magnhild Nilsen laga ferdig hoeyringsuttalelse.doc om Arbeids- og Inkluderingsdepartementet sine forslag om tiltak mot tvangsekteskap.

Eg veit ikkje om AID kjem til å høyra på oss, men me har i alle fall havna på lista over dei som er i mot, saman med Kontaktutvalet mellom innvandrarbefolkninga og myndigheitene (KIM), MiRA-senteret og fleire andre. Som Dagsavisa skriv i papirutgåva si s 7 i dag så går to av tre høyringsinstansar mot 21-årsgrense for ekteskap med utlendingar.

Lister

Lars har tægga meg. Og maser. Så får vel svara.

1: Hvor bor du:
Oslo, Gamlebyen.

2: Hvilke bok holder du på med nå?
Hege Storhaug: “Men størst av alt er friheten”. Og det er ikkje fordi eg er samd med ho. Teikneserien Dykes to watch out for les eg gjennom for n’te gang.

3: Hvilke motiv har du på musmatta di??
Har ikkje musematte. Bærbar PC.

4: Hva er ditt favoritt selskapsspill??
Likar ikkje selskapsspel.

5: Hva er din favorittduft??
Kaffi som blir kverna.

6: Hva er din verste duft??
Søppel i varmen.

7: Hva er din favoritt lyd??
Bølger.

8: Verste følelsen i verden??
Å ha dårlig samvittighet.

9: Hva er det første du tenker på når du står opp??
At eg er må skynta meg, fordi eg er for seint ute.

10: Favorittfarge.
Turkis.

11. Hvor mange signaler går det før du svarer når telefonen ringer?
Spørs. Viss telefonen ligg i veska mi tar det kanskje 5, viss han ligg på pulten tar det 1. Viss eg er på møte tar eg ikkje telefonen.

12: Hva skal ditt barn hete??
Har ingen planar om å få barn. Men viss eg hadde fått barn synst eg Tora er fint, etter tippoldemor mi. Eller Marita. Gutenamn synst eg Omar er fint, men det tar kanskje Gudrun og Tarjei.

13: Hva betyr mest her i livet?
Å prøva å forandra ting, å organisera folk. Og gode venner og familie.

14: Hva er din favoritt mat.
Likar det meste av mat. Akkurat no har eg lyst til å finna ein plass som har eritreisk mat.

15: Sjokolade eller vanilje?
Sjokolade. Alle typar.

16: Liker du å kjøre fort??
Nja. Eigentleg ikkje.

17: Sover du med kosedyr?
Ja, ein albino-ape som heiter Linda. Pappa vann ho til meg på tivoli då eg var tre år.

18: Hva var din første bil??
Eig ikkje bil. Men den første bilen eg kjøyrde var ein svart mercedes, kjøyreskulen eg gjekk på hadde berre mercar.

19: Om du fikk treffe hvem du ville - hvem ville du helst møte, død eller levende?
Alexandra Kollontaj eller Marge Piercy (ho siste lever, så det burde vera mogleg).

20. Favorittdrikk?
Utan alko: Kaffi og vatn. Alko: øl og whisky.

21. Hvilket stjernetegn er du?
Vekt.

22. Spiser du enden på broccoli?
Ja. Men helst ikkje kokt gulrot.

23. Om du kunne få nøyaktig hvilken jobb du ville - hva ville det være?
Gartnar. Eller glassblåsar.

24. Om du kunne farge håret i hvilken farge du ville, hvilken ville det være?
Turkis.

25. Er glasset halvtomt eller halvfullt?
Halvfullt.

26. Favorittfilm(er)?
Lost in translation, Adam’s Rib, Slipp Jimmy fri, Kill Bill (:Vol. 1& Vol. 2), True Romance, Sin City, Pirates of the Caribbean, Mean Guns, Michael (og mange fleire).

27. Skriver du uten å se på tastaturet?
Sjølvsagt.

28. Hva finnes under din seng?
Er ikkje mi seng, men er tomt der trur eg.

29; Hva er ditt favorittall.
7

30: Favorittsport å se på??
Boksing og thai-boksing.

31: Kaffe eller is??
Kaffi. Men gjerne kaffi og is.

32: Frase/ord du bruker ofte
“Eg er i mot”

Eg har ikkje tenkt å tægga nokon, men viss nokon blir inspirert til å fylla ut skjemaet må dei gjerne pinga tilbake.