h1

Kinsey – too darn hot

Onsdag, 24 januar 2007

Her om dagen såg eg filmen Kinsey som handlar om ein av pionerane innanfor forskning på seksualiteten til menneska, Alfred Kinsey (1894-1956). Filmen var ok, men fokuserte mest på livet hans og personlegheiten hans. Det er forsåvidt greit, men forskarar flest er jo sære og vanskelege å leva med, og forskninga hans var jo uansett banebrytande sjølv om ein ikkje likar han. Eg synst han virka triveleg, men han hadde ei litt uheldig samanblanding av liv og forskning i følgje filmen i alle fall.

Filmen gav ei truverdig forklaring på kvifor Kinsey starta forskninga si på menneskeleg seksualitet, og eit skremmande bilete av korleis samfunnet såg på seksualitet på begynnelsen av forrige århundret. Kinsey var biolog, og forska på galleveps, men blei spurt om råd frå studentar om andre ting. I samtalar med studentar skjønte Kinsey at studentane hadde utruleg mange fordommar og spørsmål, og at svara på kva som var normalt berre blei ”Eg veit ikkje” fordi det ikkje fanst forskning på det. I filmen var det spørsmål og påstandar som:
– kan kvinna bli steril viss ho får orgasme av munnsex ?
– mastrubasjon kan føra til diverse sjukdommar
– stimulering med fingre eller munn kan føra til sjukdommar/er umoralsk

Kinsey starta i filmen kurs for nye ektepar, sånn at dei lærte meir om seksualitet og fekk avkrefta ein del av fordommane sine. Ugifte fekk sjølvsagt ikkje bli med på kursa. Han starta med spørreundersøkingar hos studentane, og fann ut at dei hadde ein heilt annan praksis i forhold til før- og uteomekteskapeleg sex, homoseksuelle erfaringar og mastrubasjon enn det samfunnet rekna med.

Rockefeller-stiftinga gav Kinsey-instituttet støtte til å spørra eit stort antal folk, som resulterte i rapportane Sexual Behavior in the Human Male (1948) og Sexual Behavior in the Human Female (1953). Rapportane var viktige både i forhold til metode og i forhold til resultata. Spørsmålsstillinga har mykje å seie for resultatet. Kinsey opererte mellom anna med ein flytande skala mellom homoseksualitet og heteroseksualitet der 0 er utelukkande heteroseksuell og 6 er utelukkande homoseksuell på det tidspunktet informanten blir spurt. Han stilte også spørsmål som folk nok ikkje hadde svart på før, rundt dei tema eg har nemnt før.

Kinsey sin rapport er deskriptiv og legg ikkje nokon normer for kva som er ynskjeleg eller naturleg. Han seier berre at alle desse praksisane finst. Men resultata provoserte, og er framleis viktige, også i for seksualpolitikk i dag. Eg hugsar sjølv då eg oppdaga resultata som viser at dei fleste befinn seg på ein flytande skala mellom heteroseksuell og homoseksuell, i staden for at ein har to separate kategoriar. Dette provoserer både kristenfundamentalistar som meiner at rapporten oppfordrar til homoseksualitet, men også dei som meiner at homofili er noko heilt anna enn heterofili og at det ikkje finst fleire kategoriar/ikkje burde finnast kategoriar (j.f. queer-teori).

Ein bør vera forsiktig med å trekka konklusjonar om kva som er ”normalen” eller korleis ting ”bør” vera ut frå resultata frå Kinsey. Det å sei at homoseksualitet er like greitt som heteroseksualitet eller at mastrubasjon ikkje er skadeleg men heller ba er ikkje noko ein kan finna ut av statistikk, men noko ein kan ta stilling til. Difor er seksualpolitikk politikk om kva ein trur er bra for folk, og ikkje berre å telja kven som gjer kva.

Som ein liten kuriositet til slutt: Kinsey blei veldig omdiskutert då rapportane kom ut, og er mellom anna nevnt i ein song av Cole Porter: Too darn hot (1948).

4 kommentarar

  1. Jeg tror han har et lite metodeproblem når det gjelder den hetero-homo-skalaen. Kan det stemme at den var selvrapportert, altså at det man noterer er hvordan informanten vil plassere seg selv på skalaen? I så fall kan det være vanskelig å skille mellom ønsker/preferanser/tilbøyeligheter osv. og det som er basert på erfaring. Og så er det jo det med at det ikke alltid er samsvar mellom hva man har opplevd og hvordan man identifiserer seg. Man kan f. eks. se for seg en mann som i en gitt situasjon har sex med andre menn uten å se på seg selv som en del av kategorien “homofil”. Men det er jo uansett interessant at så mange i USA på 1940- og 1950-tallet (med de holdningene og ikke minst lovverket som fantes på den tiden) faktisk plasserte seg på ‘skråplanet’…


  2. Så vidt eg hugsar så har han fleire hetero-homo skalaar, han registrerer både aktivitet og kva ein er tiltrukken av. Og i forhold til begge deler meiner eg sjølvrapportering er eit like godt middel som noko anna viss ein skal få svar frå mange folk. Men når det gjeld kategorisering så er eg samd i at det ikkje er rektig å kalla nokon homofil sjølv om dei utelukkande har homoseksuell erfaring eller heterofil om dei utelukkande har heterofil erfaring. Men når det gjeld sjølvrapportering på kva ein er tiltrukken av så er det jo ei anna sak.


  3. Ah – ja. Innvendingene mine faller som fluer etter denne presiseringen. Jeg har nok ikke gjort leksene mine på dette området🙂


  4. Med andre ord: det er bra at noen leser ting ordentlig!



Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut / Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut / Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut / Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: